Plan2Blog

Het nieuwe brainstormen

2012-02-10T12:23:00.001+01:00

Via Linkedin stuitte ik deze week op een interessant artikel van Co.Design over brainstormen. Cliff Kuang oppert hierin dat het gebruikelijke proces van vrij brainstormen zijn langste tijd heeft gehad. Velen van ons hebben geleerd dat ideeën geopperd in een brainstormsessie niet bekritiseerd mogen worden, dat er geen 'ja maar'-s mogen klinken en al helemaal geen dooddoeners als 'laten we realistisch blijven'. Stel je voor… Alles om het 'vrije' denken geen beperkingen op te leggen. Eerst de hoogte in, niets is gek genoeg, om daarna weer met 2 voeten op de aarde te komen. Het belang van deze methode werd tijdens mijn opleiding keer op keer erin gehamerd. Leuk is deze illustratie van Erik van Blokland over de dooddoeners van het vrije brainstormproces.

Kuang schrijft zijn eigen artikel onder andere naar aanleiding van een artikel van Jonah Lehrer in The New Yorker waarin het fenomeen brainstormen onder de loep wordt genomen. Lehrer ondersteunt het artikel door uitkomsten van een aantal onderzoeken, waaronder de conclusie dat in je uppie brainstormen blijkbaar productiever is dan in een groep. Want, zo zegt niet Lehrer, maar Susan Cain in The New York Times: we beperken elkaar. Omdat we bang zijn voor kritiek (die zo niet uitgesproken, wel wordt gedacht), lui zijn (anderen het werk laten doen en zelf achterover zitten) of omdat we elkaars ideeën gaan kopiëren en zo onszelf wegcijferen. Oké, dat kan, ik ben nog niet onder de indruk. De beste ideeën hoeven inderdaad niet in een gezamenlijke brainstormsessie te ontstaan. Diverse goede ideeën zijn hier alleen bedacht, en niet persé peinzend achter de computer of boven een groot tekenblok. Maar het is wel alleen, en reflectie is prettig.

Bij Plan2ontwerp brainstormen we bijna dagelijks. We hebben hiervoor zelfs een hele muur in de schoolbordverf gezet zodat we ons denkproces direct en goed zichtbaar kunnen opschrijven en illustreren. Zo stimuleren we elkaar het beste uit onszelf te halen. En wat blijkt: we nemen daarbij geen blad voor ons mond. Het lijkt erop dat de oude regel van het kritiekloze denkproces hier allang in de vergetelheid is geraakt. Ook Kuang onderschrijft dit: 'Adding more and more complex problems to the mix doesn’t stifle creativity--it actually gives the mind more to work with, simply by demanding that we find better and better answers.' Hoe mooi gezegd.

En wat blijkt ook: de beste ideeën ontstaan ná de brainstormsessie, als alle zienswijzen en argumenten bezonken zijn in ons brein, komt de oplossing plotseling bij een van ons bovendrijven. Alleen. Hoe komt dit? Hier vind ik het artikel van Kuang echt interessant. Hij schrijft dat het brainstormproces beter werkt als we ons niet focussen op het vinden van de oplossing, maar op het identificeren van het probleem. Want, zo zegt hij, mensen zijn over het algemeen beter in het vinden van fouten dan dat ze goed zijn in het vinden van een oplossing. Hoe logisch eigenlijk. En waar. Het is veel makkelijker een oplossing te bedenken als het probleem helder is. Vandaar dat het achteraf veel makkelijker opborrelt. Ik denk dat ik het volgende week in de groep gooi...

Terug naar de kern

2012-01-17T16:49:00.006+01:00

Zo langzaamaan merken wij dat alle berichten rondom recessie, slechte tijden, werkeloosheid en omvallende bedrijven minder indruk maken dan een jaar geleden. Zou iedereen klaar zijn met de negatieve berichtgeving? Is het tijd om op te staan en er het beste te van te maken? Wij vinden van wel. Deze tijden dwingen tot nadenken, bewust worden én verandering. Want zo makkelijk als het ons al die jaren is afgegaan, zal het voorlopig niet meer gaan, dat is zeker. Maar het zet bedrijven wel aan het denken. Soms gedwongen door een nieuw beleid, bezuinigingen of door personeelsafname. Of door het intrekken van subsidies. Organisaties moeten ineens op eigen benen gaan staan. Dit behoeft innovatieve en creatieve plannen.

Die nieuwe plannen moeten goed onderbouwd worden om stevig de toekomst tegemoet te treden. Je bedrijf goed ’positioneren’ kan alleen als je eerst terug gaat naar de kern: wie ben ik, wat doe ik, waar sta ik voor? Aan de hand hiervan worden kernwaarden bepaald die zowel intern als extern als leidraad gebruikt kunnen worden en dat is een goede basis om verder te groeien.
Als ontwerpbureau hebben wij deze kernwaarden ook nodig om een organisatie ’te visualiseren’ zodat de uitingen ook werkelijk laten zien waar de organisatie voor staat.

Klinkt allemaal heel logisch, maar in de praktijk wordt hiervoor vaak de tijd niet genomen.

Objectief naar jezelf kijken is niet makkelijk en vertrouwde handelingen sluipen er snel weer in. Een externe partij betrekken kost tijd en geld en dat is wel het laatste wat je wilt als je net een doorstart maakt. Heel begrijpelijk. Al snel wordt er dan gedacht in middelen: een nieuwe website, een folder, misschien een nieuwe huisstijl? Maar waarom deze middelen worden ingezet? Vaak omdat ’anderen’ het ook hebben en het dan wel zal werken. En dat is een grote valkuil.

Iedere organisatie is uniek en blinkt in iets uit. Dit onderscheid moet de buitenwereld wel kunnen zien. Als je dan op dezelfde manier gaat communiceren als ’de concurrent’ wordt het moeilijk voor de klant of consument om een keuze te maken. Jouw kernwaarden bepalen de wijze van communiceren en daarmee de middelen die je in gaat zetten. Dit is een duurzame manier van communiceren omdat je niet met losse flodders schiet, maar doelgericht te werk gaat. Je bereikt meer met minder.

Sta je als organisatie voor een verandering, laat Plan2 dan met je meekijken en -denken. Wij komen samen met de opdrachtgever snel tot de kern, wat uiteindelijk een effectief en onderscheidend ontwerp tot gevolg heeft.

Voor nu willen wij de ’subsidie-gedupeerden’ in de kunst & cultuur sector alvast een handje helpen met onze goede-doelen-actie, zodat de eerste stap naar een nieuwe toekomst gemaakt kan worden.

Kleuren uit de 50's

2011-12-21T14:05:00.000+01:00

Hieronder een reeks advertenties uit bijna 60 jaar oude National Geographic Magazines. Let vooral op de prachtige kleuren!

MERRY CHRISTMAS!

The making of Pixelclaus

2011-12-15T15:30:00.000+01:00

Ons overgebleven of fout gedrukt drukwerk krijgt een nieuw leven in onze etalage.
Van de pixelklaas hebben we nu een pixelclaus gemaakt, fun!

Wistjeweetje: Santa Claus is natuurlijk de Amerikaanse versie van onze eigenste Sinterklaas. Nederlandse emigranten namen vroeger Sint Nicolaas mee als beschermheilige van Nieuw Amsterdam (het latere New York). Langzaamaan werd hij geadopteerd door de Amerikanen als de brenger van kadootjes met Kerst. Door allerlei andere ingebrachte culturen ontstond een man die vliegt door de lucht op zijn arrenslee, voortgetrokken door rendieren. In 1931 liet Coca Cola een gezelligere versie (dik en lachend) van de kerstman tekenen door de Zweedse kunstenaar Haddon Sundblom voor de bekende 'the pause that refreshes'-advertentie, en voilà, zo ontstond Santa zoals we hem nu kennen.

Denk je, nou zeg, we worden gewoon een beetje in de maling genomen met die kerstman, weet dan dat ons eigen kerstfeest ook niet is wat het lijkt. Nu lijken we de geboorte van Jezus Christus te vieren, maar oorspronkelijk was het het midwinterfeest (zonnewendefeest) van de Germanen. Zij vierden uitbundig de geboorte van de zonnegod Mithras. Omdat de Christenen (de Katholieken) het niet voor elkaar kregen om deze heidense joelfeesten uit te bannen, hebben ze er hun eigen wending aangegeven door het om te dopen tot het huidige kerstfeest. De versieringen, kaarsen, pakjes en kerstboom zijn oude heidense gebruiken. (bron: http://www.mariannesweb.nl/folklore/kerst.htm)

Passie voor papier

2011-11-25T11:08:00.002+01:00

Wat is een wereld zonder papier? Ondanks alle digitale ontwikkelingen is papier niet weg te denken uit de samenleving: niet als gebruiksmiddel maar ook zeker niet als communicatiemiddel.

Had die Egyptenaar 5000 jaar geleden kunnen vermoeden dat de papyrusstengels die hij plat stond te slaan zo'n belangrijk communicatiemiddel zou worden?

Een paar honderd jaar later bleek de behoefte aan papier zo groot dat de papyrusproduktie niet voldoende was en werden dierenhuiden gebruikt als alternatief, ook wel perkament genoemd. Overigens veel duurzamer: eeuwenoude boeken van perkament zijn bewaard gebleven. Papyrus verging een stuk sneller in het vochtige Europa.

En het zou de natuur niet zijn om het goede voorbeeld te geven: de wesp was de eerste papierfabrikant. Die bouwt zijn nest van een brij van plantenvezels en maakt zo een soort karton. Men vermoedt dat de Chinees Cai Lun 105 na Chr. het trucje heeft afgekeken en het proces heeft nagebootst, waarmee de grondbeginselen voor het maken van papier gelegd zijn.

Rond 1400 werden de eerste papiermolens in Nederland gebouwd waar als grondstof lompen werden gebruikt. Pas in 1840 ontdekte Friedrich Keller de mogelijkheid van het toepassen van houtcellulose voor het vervaardigen van papier.

Dat was in een notendop een stukje papierhistorie.
Voor ons als ontwerpers is papier een waardevolle materie. Het ’draagt’ onze ontwerpen en maakt de boodschap die we willen vertellen compleet. Het gevoel en de tastbaarheid van papier vinden wij heel belangrijk. En wij niet alleen, bleek op de bijeenkomst van Paperdesk ’Paper back to the future’, op de overigens prachtige locatie De Zonnestraal in Hilversum. Een zaal vol (voornamelijk) ontwerpers en uitgevers luisterde aandachtig naar een panel dat hun mening gaf over het gebruik van papier in de grafische industrie, dat enorm is afgenomen sinds de komst van internet. Logisch, was de conclusie. De manier van communiceren verandert, maar de behoefte aan communiceren niet. Gedrukte middelen blijven zeker bestaan, maar dan vooral in de vorm van kwaliteitsdrukwerk. Bulk en korte-termijn-informatie heeft zijn digitale weg gevonden en dat is een prima oplossing. Scheelt een heleboel bomen.

Het gaat er dus om de juiste keuzes te maken, goed na te denken over de vraag van een opdrachtgever. En hoe deze opdrachtgever zich wil presenteren. Dat kan heel goed een combinatie zijn van drukwerk en digitaal.

Dan speelt daarnaast natuurlijk nog de duurzaamheidsvraag: hoe belastend is het produceren en bedrukken van papier voor het milieu vs het gebruik maken van digitale middelen? De produktie van papier is nu eenmaal veel zichtbaarder dan het effect van alle servers die dag en nacht draaien om aan de online behoefte te voldoen. Een bericht dat één Google-zoekopdracht net zoveel stroom verbruikt als een uur een 100Watt lamp aan laten staan schokt de wereld even, maar zo vluchtig als internet kan zijn, is het bericht ook weer zo uit het hoofd. Dat gedrukte boekwerk blijft je aankijken en je hoort nog net de bomen niet omvallen, bij wijze van spreken.

Gelukkig wordt aan beide zijden hard gewerkt aan het verduurzamen van het produkt. Zo valt te lezen in dit artikel in de Volkskrant hoe Google en zijn groene tegenhanger Ecosia omgaan met de internetbehoefte. Papierproducenten zijn hard op zoek naar alternatieven voor het gebruik van hout. Zo ontwikkelde Proost & Brandt Stone paper en 3P het boomvrije bamboepapier. Daarnaast zijn er normen en waarden ontwikkeld die de gebruiker inzicht geven in het soort papier dat hij in zijn handen heeft.

Om als ontwerper goed advies te kunnen geven aan opdrachtgevers moet je de dus op de hoogte zijn en blijven van de ontwikkelingen. Gelukkig bestaat er dan een Groene Offerte, die goede informatie verstrekt op het gebied van duurzaamheid.

Onze passie voor papier is duidelijk en die dragen wij graag over op onze opdrachtgevers en de mensen waar we mee samenwerken. En voor die kennisdeling is de digitale snelweg dan weer uitermate geschikt!

The making of Pixelklaas

2011-11-11T11:02:00.005+01:00

Dagje Dutch Design

2011-11-03T16:11:00.000+01:00

Afgelopen weekend waren we aanwezig in Eindhoven tijdens de Dutch Design Week 2011 in Eindhoven. DDW vierde dit jaar haar 10e editie, en is inmiddels uitgegroeid tot grootste design-evenement van Nederland. En dat was te merken, er waren meer dan 300 events verdeeld over 65 te bezoeken locaties verspreid door de hele stad! Daar hebben we (helaas) alleen maar van kunnen proeven. Hier een kleine impressie:

Uitgenodigd door Mini trokken we 29 oktober jl. naar het Zuiden. We werden ontvangen in het Klokgebouw in de Strijp, met een heerlijk ontbijt en een korte toespraak. Want 'design', daar moet je niet te veel over praten, dat moet je zelf ervaren (kijken, voelen, ruiken etc.). Dit konden we doen tijdens de rondleiding die we kregen door het Klokgebouw. Hier was een selectie tentoongesteld van de nieuwste ideeën en innovaties op zeer uiteenlopend gebied. Zo liet Studio YDID zien dat er design is na de dood: met een grafmarkerings-kit kan je een tijdelijke tekst sjabloneren totdat het permanente grafmonument arriveert. Shapeways was er met allerlei soorten producten die zij door middel van 3D-printing kunnen maken: gemaakt van kunststof, metaal, keramiek of chocola, het kan tegenwoordig allemaal. Humade repareert met de Japanse kintsugi-techniek gebroken keramiek met een dikke gouden lijm, om juist nadruk op de barst te leggen en bieden daarvoor zelfs een kintsugi-repair-kit. Je zou zo spontaan je servies aan stukken gooien, hoppa! Heel leuk om al deze innovatieve ideeën te bekijken (en te voelen, ruiken, aanraken...). Veel ervan hebben te maken met nieuwe duurzame manieren van materiaaltoepassing en hergebruik.

Na een eerste dosis opgedane inspiratie gingen we voor de strakke bak aan de overkant. Zacht weer dus we konden lekker buiten zitten, met uitzicht op de bezigheden van Amaro. Die heeft een hele eigen nuchtere kijk op eten en catering, en maakt daarbij gebruik van grote gebaren en klare taal (kijk maar op de site). Ook het initiatief Foodlab+ was daar te vinden met een eerste expositie. Het is de bedoeling dat nieuwe ideeën op het gebied van food design (waarom zeggen we niet gewoon 'eetontwerp', net als 'Nederlands Ontwerp' overigens?) hier samen gaan komen. Hierna besloten we te gaan voor een gratis rit met een van de 25 rondrijdende design Mini's. Een heel leuk initiatief om bezoekers van de DDW2011 te brengen van gebied naar gebied. Na een lunch bij de Smalle Haven en een korte shopstop (boeken!) gingen we door naar de Green House op het Stadhoudersplein, waar de winnaars van de Dutch Design Awards bewonderd konden worden. Wij vonden de meeste prijzen zeer terecht. Enkele van onze favorieten: de Black Pearl van Studio Rolf, de loopgravenbrug van RO&AD, Open Loops van Pete Philly en de videoclip Elektrotechnique van de Jeugd van Tegenwoordig, uitgevoerd door Lernert & Sander.

Wauw, het schijnt crisis te zijn, maar wat een fantastische ideeën, hersenspinsels en uitvindingen konden we bewonderen. Opvallende trends: 3D-print, veel nieuwe materiaaltoepassingen met de nadruk op hergebruik en fooddesign. Volgend jaar gaan we weer, dan gaan we 2 dagen, nee, dan gaan we de héle week! Wil je meer beeld zien? Neem een kijkje in ons fotoalbum. Of kijk naar deze video-impressies van De Eindhovense School.

Typografie op de snelweg

2011-10-11T15:51:00.003+02:00

Ik vind het altijd fantastisch om op de snelweg achter een vrachtwagen met container te rijden. Hoe langer hoe beter zelfs. Het blijft me inspireren, de typografie op de achterkant! De eenvoud en vlakverdeling van de letters, gecombineerd met de kleur van de container en de stempelachtige plaatjes en logo's fascineren me. Hier en daar een met de handgeschreven aantekening maken het hele plaatje compleet. Ik zie het als een affiche, klaar, niets meer aan doen!

Hieronder een aantal foto's van Thomas Eigel die het prachtig heeft vastgelegd.

Smaken verschillen

2011-10-04T17:53:00.001+02:00

Onlangs was ik in Epernay, Champagne. En uiteraard bezocht ik de plaatselijke champagnebar. De 'C Comme', een oubollige zaak met een even zozeer ouderwets interieur. Wat een tegenvaller. Her en der stonden regionale producten en diverse snuisterijen voor de champagne liefhebber uitgestald in glazen vitrinekastjes die niet zouden misstaan in mijn oma's interieur. En daar doe ik haar tekort mee. Achterin dan de champagnebar alwaar de inrichting me deed denken aan een parenclub uit de jaren '80 (gezien op de televisie dan, hè). Niet direct aangetrokken door de entourage om plaats te gaan nemen en te proeven, dwaalde ik de trap af naar de kelder. Daar bevond zich de wijnkelder. De champagnes van regionale, kleine en onbekende wijnhuizen lagen daar uitgestald. Keurig gerangschikt, met ieder een eigen stellage waarboven zich foto's bevonden van de eigenaren van het huis. En toen werd het interessant. Stellage voor stellage bestudeerde ik de flessen en de foto's die erboven hingen. Frivole etiketten met gouden details behoorden toe aan een wijnhuis onder regie van een ouder, Bourgondisch ogend echtpaar. Eenvoudige en traditionele etiketten lagen onder foto's van mannen alleen, strak in het pak. Modern en fris bij een jong stel, enzovoort. Dit vroeg ik me altijd al af, als ik etiketten van wijnflessen bestudeer. In hoeverre weerspiegelt het etiket de smaak? Als dus de ondernemer erachter een etiket uitkiest dat past bij hem of haar, is dan de smaak ook overeenstemmend? Een wijnfles met een avontuurlijk etiket, brekend met vaste tradities, is dat het omhulsel van een evenzo baanbrekende wijn? Kijkende naar de foto's raakte ik daar steeds meer van overtuigd. Kijkend naar mezelf ook: als ik kies voor een fles die ik ga uitschenken aan gasten, neem ik meestal een Franse wijn met een traditioneel etiket, wel zo veilig. Maar ik blijf, als liefhebber van grafisch ontwerp (duh…), altijd staan voor de moderne en gewaagde etiketten, die intrigeren me veel meer. Ik denk dat ik toch eens de proef op de som ga nemen… maar dan niet met de design flessen van 94wines, waarvan het uiterlijk niets verraadt.

Overigens kon je de champagnes boven in de 'jaren '80 parenclub' proeven, vergezeld van een kaasplankje die absoluut niet overeenstemde met het suffe interieur. Echt de moeite waard. Zo zie je maar, het uiterlijk verraad niet altijd de inhoud.

http://www.c-comme.fr/

De flessen van 94wines zijn modern maar onpersoonlijk

Tijd voor verandering

2011-09-20T17:41:00.000+02:00

Enkele jaren geleden werden wij benaderd door een van onze opdrachtgevers met de vraag of wij een nieuw logo wilden ontwerpen voor hun organisatie. Eenmaal in gesprek bleek dat zij de naam gingen wijzigen en daarom een nieuw logo wilden. Vanwaar deze verandering?

Soms is het een goed doordachte stap, maar vaker een gevolg van (gewenste) interne veranderingen. Veel stappen worden overgeslagen en de uiteindelijke conclusie is: wij willen een nieuw logo (of een nieuwe website/brochure/folder).

Het gebeurt vaak dat vormgevers pas na deze conclusie worden benaderd. Instappen op dit moment is echter lastig. Tenslotte moet de vormgever een visuele vertaling maken van het verhaal en de vraag is óf de oplossing dan wel ligt in een nieuw logo, website of brochure. Ook dat is een creatief denkproces.

In het geval van deze opdrachtgever vertelde de naam te weinig over de core-business.
De nieuwe naam was gelukkig nog niet bedacht en zo konden wij meedenken met de opdrachtgever. Er werd onderzoek gedaan en kernwaarden werden bepaald. Uiteindelijk werd een naam gekozen die past bij het gedachtengoed en de werkwijze van de organisatie. Het visualiseren van de identiteit werd daardoor een stuk makkelijker én logischer.
Een mooi project en dankzij de goede basis hebben we nog veel mooie uitingen kunnen maken die de verandering intern visualiseerden. Een goede nieuwe start.

’Even’ veranderen van logo is dus niet verstandig, want het zegt veel over het bedrijf en de werkwijze. De ontvanger is gevoelig voor verandering. Iets is vertrouwd en past bij de organisatie. Uiterlijke verandering betekent meestal dat er ook intern iets gaat veranderen of veranderd is en wil de ontvanger dat wel? Het zou je zomaar klanten kunnen kosten. Sluit het nieuwe beeld aan bij de kernwaarden en de werkwijze van de organisatie, dan zal het voor de ontvanger logisch zijn.

En zo komen we bij Plan2. Want zo goed als we het bedenken voor een ander, zo moeilijk is het voor onszelf. Na 6 jaar bleek onze visie veranderd. Nieuwe kernwaarden werden vastgesteld en daar bleek de huidige huisstijl niet meer bij aan te sluiten. Het logo en de huisstijl gingen op de schop.

We zijn blij met het resultaat: krachtige typografie, nog steeds het geliefde lettertype Din, en een herkenbaar beeldmerk, dat ook illustratief toegepast wordt (zie onze website, Twitterpagina en dit blog). Daar kunnen we, wat ons betreft, weer jaren op bouwen. Uiteraard blijft ook een huisstijl in ontwikkeling, net als wij, dus horen we graag je feedback op onze nieuwe huisstijl.

Ode aan het rozeborstje

2011-08-22T14:23:00.002+02:00

We gaan afscheid nemen van ons kleine boegbeeld de rozeborst. Het wordt tijd dat hij zijn vleugels uitslaat en verder vliegt. Waarom bleef hij zo lang bij ons? Herkende hij zichzelf? Klein maar dapper? Overwinteraar? Niet bang voor mensen? Ach nee, natuurlijk, hij is net als wij van april tot juli aan het broeden. En met september in zicht zijn de broedsels allang uitgekomen. Tijd voor nieuwe plannen, nieuwe ideeën en nieuwe inzichten. Dag lief vogeltje.

Wordt vervolgd.

Voor degenen met wat tijd over:
Hoe het roodborstje aan haar rode veren komt (schijnt familie te zijn van de rozeborst)

Less is (wederom) more...

2011-08-15T11:27:00.001+02:00

Alsof het kaartje gedoopt is in de verf... Simpel, duidelijk, I like! Een schilder die begrijpt dat branding er toe doet, ook voor de kleine ondernemer.

Kersenbonbons, maar dan lekker

2011-07-13T18:03:00.001+02:00

We kunnen jullie onze allerfavorietste recept allertijden niet onthouden. Het is kersentijd! Nee, het is kersen-dopen-in-chocola tijd...

Wat heb je nodig?
Kersen
Pure chocola, natuurlijk die van Tony Chocolonely
Bakpapier

Smelt de chocola au-bain-marie. Leg wat bakpapier op een bord. Doop de kersen in de gesmolten chocola (waar anders is dat steeltje voor?). Zet de kersen op het bord en daarna in de koelkast. Even wachten en je bonbonnetjes zijn klaar. Bon appetit!

Sustainism is the New Modernism

2011-07-13T10:29:00.000+02:00

Het boek 'Sustainism is the New Modernism' van Michiel Schwarz en Joost Elffers ligt bij ons in de studio als 'DE inspiratie bijbel'. Het is prachtig vormgegeven met kleuren, beeldtaal, mooie typografie en brengt herkenning en bewustwording met z'n vertellingen. Hieronder een stukje uit het manifest voor een duurzaam tijdperk:

In the last century, our world was shaped by modernist ideas and values. From the design of our cities to our life-styles, from our homes to our technologies and our ideas of progress, most of twentieth-century life in one way or another reflects a modernist culture.

Now, at the beginning of the twenty-first century, we can see a new era emerging, one that embraces more sustainable ways of living and an interconnected world. It is marked by new attitudes to both the manmade and natural environment, and new approaches to both local and global issues. What is coming into being is nothing less than a change in cultural perspective, a new mindset, a worldwide remaking. Moving beyond ideas of modernism and postmodernism, this shared outlook promises a networked, globalized, sustainable future.The world has entered the Sustainist age. We can see manifestations of Sustainism all around us if we care to recognize them.

Ode aan de DIN

2011-06-16T09:26:00.002+02:00

Wij houden van het lettertype DIN. Zoveel zelfs dat het ons huisstijl lettertype is geworden. Wij houden van de no nonsens uitstraling, stoer, maar toch verfijnd en vrouwelijk door de rondingen. Het heeft ook een technische en moderne uitstraling. Dat komt omdat de oorsprong ligt bij de Duitse spoorwegen. Al in 1905, als een reeks letters dat het Pruisische spoorwegnet ontwikkelde ten behoeve van het markeren van hun goederenwagons. Later, na de fusie van alle Duitse spoorwegen in 1920, werd dit lettertje de standaard voor alle spoorweg belettering. In 1936 werd de DIN (Deutsches Institut für Normung) aangenomen als het standaard lettertype voor verkeersborden, straatnaamborden, huisnummers en nummerborden. Later werd het ook gebruikt op diverse huishoudelijke producten, en hiermee de norm voor Duits design.

Het succes kwam echter tot grotere hoogte na een gezamenlijk taxiritje in 1994 door Albert-Jan Pool en Erik Spiekermann. Spiekermann, oprichter van FontShop, tipte Pool over de mogelijkheden van de DIN en nodigde hem tegelijkertijd uit om deze verder te bespreken. Een jaar later publiceerde FontShop de font familie FF DIN. Pool had het gezin uitgebreid tot 5 gewichten, met italic versies en toevoegingen van een aantal alternatieve karakters. Hiervoor was de DIN alleen beschikbaar geweest in regular en bold. Inmiddels is de DIN familie zeer uitgebreid en wereldwijd geadopteerd als design verantwoord font, geschikt voor boeken, magazines, posters en culturele instituten. Vandaar deze ode aan de DIN.

Kijk ook op http://dinfont.com/

Ontwerp op de vierkante centimeter

2011-06-02T23:45:00.002+02:00

Hoe vaak plakken we tegenwoordig nog een postzegel op een enveloppe? Helaas steeds minder, is de conclusie. Het waren vaak kunstwerkjes die op die rechterbovenhoek prijkten. Een ontwerp op een vierkante centimeter. De gebruiker zal het zich vaker niet dan wel bewust zijn geweest hoeveel tijd er aan zo'n ontwerp(je) vooraf is gegaan. Op de website postzegelontwerpen.nl kun je dit zien, zoals bovenstaand ontwerp van Wim Crouwel. Een scala aan postzegelontwerpers wordt getoond met al hun ontwerpen én schetsen. Heerlijk om doorheen te kijken en de site biedt veel mogelijkheden. En het blijkt maar weer dat een ontwerp, groot of klein, tijd nodigt heeft om te ontstaan.

2D OF 3D

2011-05-23T14:22:00.000+02:00

GEORGES ROUSSE

MEER WERK VAN GEORGES ROUSSE www.georgesrousse.com

Het tweede leven van een bouwbord

2011-05-15T09:38:00.001+02:00

Regelmatig laten we een bouw- of verkoopbord maken voor onze opdrachtgevers. Het zijn meestal grote houten borden gemonteerd op metalen of houten frames. Na gebruik worden ze vaak weer afgevoerd door de bordenproducent. Maar wat gebeurt er dan met het materiaal? Hetgeen hergebruikt kan worden, wordt opnieuw ingezet. Er zijn ook producenten die handig inspringen op de duurzame markt en gaan voor verhuur van onderdelen, semi-permanente beplakking etc. Maar er is meer mogelijk. Zie hier een aantal meer creatieve oplossingen, en daar houden we natuurlijk van.

De maker van de design tafel De Boeg (Bedeaux) maakt handig gebruik van de gevarieerd gekleurde bedrukkingen van bouwborden.

Nu Hier komt met het initiatief tot het hergebruiken van een bouwbord tot notitiebord. Geplaatst op een locatie waar ze actief zijn kondigen ze zo alle nieuwe activiteiten aan.

Erg mooi en strak is de cradle-to-cradle Villa Welpeloo van 2012architecten uit Rotterdam. Ook hier zijn bouwborden hergebruikt, open een la en de kleuren springen je tegemoet.

De villa is tot stand gekomen volgens het Superuse programma.

Het boek verkoopt zichzelf

2011-05-02T23:23:00.003+02:00

Het geldt misschien niet voor iedereen, maar o, wat een feest om in een boekwinkel naar ’verse’ boeken te kijken. In eerste instantie is het omslagen beoordelen. Wat zeggen ze mij, spreekt het geheelplaatje aan? En heeft het boek die criteria doorstaan, dan kijk ik achterop naar de inhoud. En dan met zo'n vers boek naar huis. Heerlijk! Vanuit vormgeversoogpunt vraag ik mij dan af hoe dat proces is gegaan. Een schrijver legt zijn ziel en zaligheid in het boek, het script is af en dan moet er ’nog’ een omslag omheen. Hoe vrij is de vormgever hierin? Leest hij of zij het script en maakt een vertaling, of heeft de schrijver het al helemaal in gedachte? Daar zullen best wat uurtjes overheen gaan... Het allerfijnst is als aan het eind bij het dichtslaan van het boek de omslag klopt, de juiste sfeer terugkomt. Dan hebben schrijver en vormgever elkaar goed begrepen.

In maart van dit jaar heeft wederom de prijsuitreiking van het mooiste boekomslag plaatsgevonden, gekozen door boekverkopers. Congo van David van Reybrouck, ontworpen door Studio Jan de Boer, heeft de eer gekregen. Inderdaad, het is prachtig en indrukwekkend. Op naar de boekwinkel maar weer! En toch eens kijken of ook wij binnenkort een boekomslag aan onze portfolio kunnen toevoegen...

Nog wat inspiratie opdoen? > bookcoverarchive.com

Inspirerende Filmtitels van SAUL BASS

2011-04-07T10:14:00.000+02:00

“I began as a graphic designer and as part of my work I created many film symbols for ad campaigns. During that period I happened to be working on the symbols for ‘Carmen Jones’ and ‘The man with the golden arm’ for Otto Preminger. At one point in our work Otto and I just looked at each other and said: “why not make it move?”
It was really as simple as that.” - Saul Bass -

Het kaf van het koren

2011-03-18T16:40:00.002+01:00

Vormgeving communiceert. Hoe mooi zijn de woorden die Edward Tufte gebruikt om dat fenomeen toe te lichten:

Het belang van een goed vormgegeven toekomst

2011-03-01T23:22:00.003+01:00

Dat 2011 in teken staat van duurzaamheid, valt niet te ontkennen. Vanuit alle hoeken en gaten komt informatie, voorlichting, toelichting. Nieuwe websites, (milieuvriendelijke) folders, groene blaadjes. Het kan niet op, soms worden we er wat blasé van. Maar toch fijn, want ook bij Plan2 hebben wij besloten om ons in 2011 aktief bezig te houden met dit veel besproken onderwerp.

Het is gebleken dat, als je er niet naar vraagt, niet altijd de meest milieuvriendelijke oplossingen aangeboden worden op bijvoorbeeld het gebied van drukwerk of bewegwijzering. Bij navraag bleek ook dat sommige bedrijven er wel aktief mee bezig zijn, maar dit niet naar buiten brengen.

Maar wat kan je nu als ontwerpbureau doen alvorens ’groen’ te drukken of ’very sustainable’ bewegwijzering te laten maken?

Je kan bijvoorbeeld een pagina ’optimaal benutten’. Of volvlakken vermijden, wat bij het drukken veel inkt kost. De keuze van het lettertype kan ook ruimte besparen op een pagina. En veredeling als spot UV of folie kan je beter voorkomen. En zo zijn er nog veel handige tips.

Eenmaal in de studio blijkt helaas dat je soms maar een fractie toe kan passen. Opdrachtgevers zijn bepaalde vormgeving gewend en vragen soms oplossingen waarbij ’het groen vormgeven’ in het gedrang komt. Of de organisatie heeft tijd nodig om een andere werkwijze te implementeren. Dan komt het besef dat ’de doorvoering van optimale duurzaamheid’ wat meer tijd nodig heeft.

Toch is het ook mooi om opdrachtgevers hierin te adviseren en toe te werken naar de meest vriendelijke oplossingen. Samenwerken met partijen die meedenken en goede alternatieven bieden is dan ook heel prettig. Dus het begin is er en door er bewust mee bezig te zijn, worden al veel goede keuzes gemaakt. Zowel intern als extern.

Maar laten we het allerbelangrijkste niet vergeten: het goed doordachte ontwerp. Vormgeving waarover nagedacht is en zo zijn doel bereikt. Dat kan jaren mee. En dat is een duurzame basis.
Dus geef een vormgever de tijd en creatieve ruimte die hij of zij nodig heeft en de ’design footprint’ is gezet, een belangrijke stap naar een goed vormgegeven en duurzame toekomst.

Herkenbaar?

2011-02-16T15:57:00.001+01:00

Zo’n ‘van alles en nog wat schaal'?

Je zou hem met je ogen dicht in een keer om kunnen kieperen in de vuilnisbak, maar...
dan heb je zeer waarschijnlijk de volgende dag net dat ene dingetje wat je nergens kunt vinden nodig, en die lag juist in de schaal.

Je zou ook alles weer z’n plek kunnen geven in huis, maar...
misschien is de juiste plek wel gewoon de ‘van alles en nog wat schaal’?

Het lijkt me erg leuk om andere ‘van alles en nog wat schalen’ te bewonderen. Maak een foto van jouw schaal en mail hem naar: manon@plan2ontwerp.nl, dan zet ik hem erbij op ons Plan2Blog.

Online / Offline

2011-02-08T16:06:00.002+01:00

Binnenkort geven we een presentatie over Social Media aan een van onze opdrachtgevers. Om ons hierop voor te bereiden, struin ik het internet af naar de laatste ontwikkelingen. Genoeg inspiratie voor een blogstukje, zou je zeggen. Maar eigenlijk ben ik even overdonderd door de hoeveelheid informatie. Het Web is volop in ontwikkeling en de mogelijkheden zijn eindeloos. Ik voel me weer net dat meisje dat voor het eerst in Harrod's kwam. Vastbesloten om een prachtige aankoop te doen als aandenken. Met lege handen loop ik weer naar buiten, de keus is me te groot. Al surfend langs alle nieuwe technologieën en interessante blogs gebeurt me dit weer. Gelukkig heb ik deze keer een vastomlijnd doel en weet ik mezelf te hervatten en de juiste informatie eruit te pikken.

Ik weet zeker dat dit ook anderen moet overkomen. Er speelt zich een hele wereld af online en die wordt steeds groter en interactiever. Er is zoveel informatie, zonder vastomlijnd doel loop je met lege handen naar buiten. En dat brengt me op de volgende vraag. Wat doet dit met ons offline? We brengen steeds meer tijd door online. Maar maakt al deze informatie ons wijzer? Worden we hierdoor selectiever? Of: nu onze behoefte aan kennis zo gevoed wordt online, zorgt dit ervoor dat we andere behoeftes krijgen in ons 'echte' leven?

Ik zie iemand achter z'n computer zitten in zijn woonkamer. Er schijnt veel zon naar binnen door het grote raam. In de kamer staan alleen de basale dingen, maar wel allemaal met een speciaal verhaal. Design classics afgewisseld met unieke ontwerpen van relatief onbekende ontwerpers. Erfstukken uit de familie en souvenirs van bijzondere reizen. In de schoenenkast zelf online ontworpen sneakers, afgewisseld met tweedehandsjes. De koper is kritisch, weet precies wat er te koop is en creëert zijn eigen unieke wereld. Hij koopt alleen af en toe, als het echt uniek is en bij hem past. Hij is bereid daar een centje meer voor te betalen.

Misschien is dit mijn eigen ideaalbeeld. het stuk van ons leven dat we online doorbrengen, zorgt ervoor dat we offline wat minder, of een beter samengesteld, leven krijgen. Wat voor beeld heb jij?

Klaar voor Het nieuwe jaarverslag?

2011-01-25T15:11:00.008+01:00

Als ontwerpbureau hebben wij al meerdere jaarverslagen mogen bedenken en ontwerpen. Een jaarverslag is voor sommigen een jaarlijks terugkerend kwaad. Het is verplicht en kost veel tijd om het te schrijven. Daarna moet het ook nog in een vorm gegoten worden. Maar een jaarverslag is meer. Een jaarverslag laat zien waar je als organisatie mee bezig bent geweest, waar je mee bezig bent en waar je je mee bezig gaat houden. En dat is voor de ontvanger interessant. Want alleen cijfers zeggen niet zo veel. Wel hoe deze tot stand zijn gekomen, met welke visie. Voor de organisatie zelf ook weer even een moment van reflectie.

Een jaarverslag is dus een aangelegenheid om eens goed naar de organisatie te kijken en een uitgebreid visitekaartje af te geven.

Nu is in de uitvoering van het jaarverslag een verandering ontstaan, wat in de huidige wereld van interactieve media te verwachten was: steeds meer bedrijven gaan over op een online jaarverslag in de vorm van een website. Het biedt ten opzichte van drukwerk en een pdf nieuwe mogelijkheden, zoals het toevoegen van audio- en videofragmenten, bezoekers en hun leesgedrag zijn meetbaar, de bezoeker vindt sneller informatie die hem of haar interesseert en social media kan worden toegepast. Daarnaast wordt op drukkosten bespaard. Kortom, voordelen te over worden genoemd.

Wij hebben gemerkt dat nog niet iedereen toe is aan deze digitale stap. Sommige bedrijven hebben net het plaatsen van een pdf (met linkjes) geïntroduceerd in hun organisatie en dan staat het volgende alweer voor de deur. Hoe ga je hier als bedrijf mee om?

Wat voorop staat is dat het jaarverslag niet een digitale verwerking van gegevens moet worden, wil je het tenminste toegankelijk maken voor meerdere lezers. De visie, het concept (de trots) staan voorop, die omkleden de jaarcijfers (de noodzaak). Die boodschap moet aankomen bij de ontvanger. Afhankelijk van het bedrijf of de organisatie en haar doelgroep(en) kan worden bepaald of dit in de vorm van een online jaarverslag wordt of misschien een combinatie van drukwerk en online ondersteuning. Het internet biedt mogelijkheden die een papieren versie niet biedt en vice versa. Het is onderdeel van de strategie om de juiste middelen te kiezen en zo het passende plaatje te creëren voor de opdrachtgever. En daar ligt nog steeds de uitdaging voor vormgevers.

Voor ons wordt het dus niet per definitie een jaarverslag 2.0, maar een jaarverslag dat past bij de opdrachtgever. Het nieuwe jaarverslag noemen we het. Wij zijn er helemaal klaar voor. Jij ook?

Een overzicht van diverse jaarverslagen is te vinden op www.jaarverslag.com

How would you like your graphic design?

2011-01-03T10:01:00.001+01:00

Een variant op het Good-Cheap-Fast principe (zie blogbericht november 2009).

Spelende vrouw, wat heb je nou geleerd?

2010-12-14T12:58:00.003+01:00

De termen vliegen ons om de oren: biomapping, crowdsourcing, flashmob, Foursquare. We zijn aanwezig op de 7e editie van Kom je ook? georganiseerd door Mediamatic. Kernvraag van de dag: wat kunnen culturele instanties en musea doen voor hun publiek met mobiele applicaties? Vol verwachting, maar met een leeg hoofd komen we binnen. We krijgen eerst onze hartvormige ikTags overhandigd (hoe leuk). Na een kop koffie en een heerlijke muffin gaan we de zaal in.

Aan Nalden om de vraag te beantwoorden wat jongeren willen van kunst, cultuur en nieuwe media. Als hij het icoon is van 'de nieuwe generatie', dan is er blijkbaar niet een directe interesse voor culturele instanties. Dit is ook niet vreemd. Zoveel nieuwe indrukken, de informatiestroom is immens, jongeren bepalen zelf wel wat zij 'master' vinden. Hij oppert wat ideeën zoals het plaatsen van hedendaagse kunst in oude musea (en vice versa?), of het gebruiken van mobiele games om de interesse bij jongeren aan te wakkeren. Het is nog geen 'eye opener', of toch wel?

Er komen nog een aantal kortere presentaties voorbij: mobiele media vs. kunst op straat, grote interactieve schermen geplaatst op diverse plaatsen in Nederland, biomapping, geluidswandelingen, ons hoofd begint al aardig vol te raken en het is nog niet eens lunchtijd. Het publiek levert commentaar door middel van tweets, te lezen aan weerszijden van het podium. Dit verstoort enigszins onze concentratie, maar levert soms ook erg leuke momenten.

Een opvallende presentatie komt van Margriet Schavemakers (Stedelijk Museum). Vanwege de werkzaamheden rondom de nieuwbouw en de tijdelijke sluiting, was het aan haar om iets te bedenken dat het publiek boeit buiten het museum. Uitgebreid (en met een groot budget!) is er geëxperimenteerd met Augmented Reality, zoals 3D kunstuitingen die op straat alleen te zien zijn met je smartphone. Bij ons (en het publiek) rijst meteen de vraag: maar hoe kan je mobiele media op een goedkope manier toepassen? En is kunst eigenlijk wel interessant op een klein schermpje?

Na een goed verzorgde lunch en workshop met Jasper Visser luisteren we naar Nancy Proctor (Smithsonian). Erg enthousiast is ze over het fenomeen crowdsourcing: het zoeken naar specifieke kennis bij je eigen publiek. Kunnen zij bijvoorbeeld de komende jaren hun enorme kunstcollectie archiveren door middel van het betrekken van amateur kunstkenners via sociale media? Kan je zelfs hierbij de echte experts benoemen als curator van bepaalde collecties? Onderdeel van haar boodschap is: ken je publiek, ontmoet ze waar ze zijn, laat ze praten, maak jezelf vindbaar en laat iets nieuws zien.

Daarna is het tijd voor een aantal pitches voor de Stichting Doen. Een geselecteerd aantal pitchers heeft ieder 2 minuten de tijd om zijn of haar idee voor het gebruik van nieuwe media te 'verkopen' aan de jury en aan ons, het publiek. Via sms kunnen we vervolgens stemmen. Wij kiezen, net als het grootste gedeelte van de stemmers, voor Spot what's Hot. Dit geeft eigenlijk vorm aan hetgeen Nalden al eerder aangaf: jongeren bepalen zelf wat zij hot vinden door middel van een game applicatie.

Als laatste is daar Jason DaPonte, die een aantal belangrijke trends op het gebied van nieuwe media voorspelt. Zoals 'the Web strikes back': de ontwikkelingen op het gebied van het open web vs. gesloten applicaties worden veel interessanter, dankzij nieuwe ontwikkelingen als html5. Benieuwd wat je daarmee mogelijk is? Kijk op deze html5 'adventure calendar'.

De boodschap is duidelijk: neem deel aan de bestaande social media, maar voordat je begint: ken je missie en doel, ken je doelgroep, bedenk een strategie, maak jezelf vindbaar, biedt je publiek iets van echte toegevoegde waarde, en reageer terug! Dit was ook onderdeel van het verhaal van Jasper Visser tijdens de workshop Durf! Maar ook: je hoeft niet altijd vernieuwend te zijn door zelf dure applicaties te ontwikkelen, maar je kunt bestaande media wel op een nieuwe manier inzetten.

Dan gaan we nu eerst even een profiel aanmaken op Foursquare anders lopen we hopeloos achter... ;-)

De kunst van het kalligraferen

2010-11-09T11:25:00.000+01:00

Hassan Massoudy laat met zijn werk de kracht van kalligrafie zien.

De kracht van minder (less is more)

2010-10-19T09:26:00.001+02:00

Lotte Klaver maakt met weinig lijnen

prachtige en gevarieerde illustraties.

www.lotteklaver.nl

Grenzeloze inspiratie

2010-09-27T14:29:00.002+02:00

Wat is het toch heerlijk om even een paar dagen in een omgeving te lopen die zo anders is dan je dagelijkse wereld(je). Andere geuren en kleuren, ander weer en ander licht en... andere vormgeving. Dit weekend ging de reis naar Venetië. Nog wat terughoudend met angst voor overtoerisme en alleen maar bedelende gondeliers die proberen je in hun gondeltje te krijgen. Maar dit vooroordeel verdween snel toen wij eenmaal in de Vaporetto (busboot) zaten en het genieten begon van de spectaculaire combinatie van water en het prachtige eindedag licht.
Al snel viel het oog op de vormgeving van het openbaar vervoer in deze stad, wat alleen maar bestaat uit boten (de eerder genoemde Vaporetto) aangezien de stad geheel autovrij is. Metrokaarten zijn al kunstwerken op zich, maar ook de Vaporetto heeft een eigen ’lijnenkaart’. Onder de naam Hellovenezia vind je alle ins en outs over dit vervoer en dat allemaal stijlvol vormgegeven en voorzien van QR code. Bij de ingang lagen zelfs kleine boekjes van krantenpapier met prachtige covers. Leest het Italiaans wat moeilijk, dan neem je ze gewoon mee voor de heb.
Zo was het 3 dagen genieten van Italiaanse indrukken, in al zijn voors en tegens. Want gaat het heel hard regenen, dan wordt er spontaan besloten de Vaporetto niet meer te laten varen, zonder aankondiging. Maar ach, een wandeling door de stad geeft dan weer nieuwe stof tot creëren!

Het vervolg: do you remember?

2010-09-01T08:32:00.000+02:00

En zo ging het verhaal verder:

De prins was zo onder de indruk van de wijsheid van de kikker dat hij hem onmiddellijk aanstelde als raadsheer in het paleis. De kikker die het leven buiten, in de meestal stromende regen of bittere kou (het was tenslotte Nederland), zat was, nam deze uitnodiging zonder al te veel overpeinzen aan. 'Voor die 5 dagen hittegolf per jaar hoef ik het niet te laten' dacht hij bij zichzelf.
De prins, te vaak omringd door slijmballen en hielenlikkers van het ergste soort, genoot van het eerlijke gezelschap en nam de kikker overal mee naar toe. Er ontstond een hechte vriendschap en de kikker leerde de vele eigenaardigheden van de prins op deze wijze goed kennen. Na niet al te lange tijd viel het hem dan ook op dat de edele man nogal vergeetachtig was. Zo vergat hij bijvoorbeeld de namen van zijn onderdanen, maar ook al zijn koninklijke taken en goede voornemens. Dit was uiteraard niet erg netjes voor een persoon van dergelijk aanzien. De enige dingen die hij niet vergat was het iedere maand kopen van de nieuwste Playboy en dagelijks voor het slapen gaan een goede fles Bordeaux weg te tikken. De kikker dacht: zo kan het niet langer, en bedacht een plannetje om de prins met zijn probleem te helpen.
Op een dag wekte hij hem al vroeg, gooide de gordijnen open en zette een laptop op zijn bed. ‘Zo, heer, vandaag gaan wij eens wat trainen…’ zei hij vastberaden. De prins die een hekel had aan iedere vorm van lichamelijke inspanning draaide zich nog eens om en zei ‘Alsjeblieft, hou op met deze kwelling.’ De kikker had deze reactie wel verwacht en lachte hartelijk. ‘U hoeft alleen maar uw vingers te bewegen bij deze training, u kunt rustig in uw bed blijven zitten, want we gaan de hersencellen trainen!’. Verbaasd keek de prins de kikker aan. ‘Mijn excellente brein behoeft geen oefening!’ sprak hij beledigd. De kikker trok zich niets aan van het ijdele gedrag van de prins en zette de computer aan. ‘Weet u nog wat u gisteravond tegen mij zei?’ Peinzend krabde de prins zich op zijn hoofd. ‘Dat dacht ik al…’ zuchtte de kikker ‘Kom, klikt u maar op de volgende link en volg mijn instructies, u zult zien dat het heel leuk is!’

Volg de link van de kikker... en vier zo met ons ons 5-jarig bestaan!

Uit de oude doos

2010-08-27T10:55:00.003+02:00

Met ons 5-jarige bestaan voor de deur word ik een beetje sentimenteel. Helemaal toen ik het verhaal tegenkwam dat op de achterzijde van ons oude briefpapier stond (nee, kikkers zijn niet origineel en LINDA., ook het sprookjesthema is niet vernieuwend...). Nou vooruit, hier is hij nog 1 keer...

ER WAS EENS...

een prins met een briljant idee. Hij was zo verheugd over zijn vinding, dat hij dit met iedereen wilde delen. Die middag, nadat hij dit voor zichzelf had bedacht, ging hij een eindje wandelen in zijn park om het idee verder te kunnen uitdiepen. In gedachten tuurde hij naar de toppen van de bomen en de vogels in de lucht. Plotseling struikelde hij en viel met zijn neus in de modder. Geschrokken keek hij om naar hetgeen hem had doen struikelen. Het was een knalroze kikker, van een zeldzaam soort. Hij had nog nooit zo’n vreemdsoortig exemplaar gezien. Hij werd nog meer van zijn stuk gebracht toen de kikker begon te praten! ‘U lijkt erg geschrokken van mijn verschijning, maar vrees niet, ik kom u een boodschap brengen’. De prins, niet van het heldhaftigste soort, kon geen woord uitbrengen en luisterde gespannen. ‘U heeft een plan dat u met uw volk wilt delen, maar u moet oppassen...’ ‘Waarom?’ sprak de prins ‘ik ben hun toekomstige koning, iedereen zal het geweldig vinden!’ De kikker hopte dichterbij en ging verder: ‘Als u geen strategie heeft, kan alles misgaan, de mensen begrijpen het misschien niet.’ De prins fronste, mogelijk had dit gekke dier wel gelijk.
‘Wat zal ik doen?’ vroeg hij. De kikker lachte en zei: ‘U heeft al een eerste plan, maar ik vertel u van plan twee!’. De prins, die een beetje doof was, riep verrukt: ‘Plant Wee, dat groeit op mijn landgoed!’ ‘Nee, sukkel’ zei de kikker geërgerd ‘Plan twee! Die vind je op www.plan2ontwerp.nl!’

To be continued...

Mooi werk van Blanca Gomez

2010-08-17T16:20:00.000+02:00

Monsieur Balloon

Blanca Gomez maakt mooie grafische posters in een simplistische stijl. Kijk hier voor meer werk en een interview met de Spaanse illustratrice en vormgeefster.

De vakantieblues, voor en na

2010-08-16T11:35:00.000+02:00

Na een welverdiende vakantie druppelt iedereen weer binnen: het ’normale’ ritme kan weer beginnen. Het eerste gevoel, en dat zeg ik vervolgens ook, is dat het wel gisteren leek dat ik hier zat, in plaats van 4 weken geleden. Niet zo vreemd, want een plek waar je zo vaak zit is zo min of meer in je hersens verankerd, dus kom daar maar eens los van! Maar het gevoel is wel anders. De stress van 4 weken geleden, dit moet af, dat moet weg, nog even twitteren, o ja, vakantiemelding en was mijn paspoort nou nog geldig?, die stress is er niet meer. Die hebben we lekker op de plaats van bestemming achtergelaten. Die maakte plaats voor de basale zaken als boodschappen doen en een slaapplaats vinden. Waar maakte ik me toch zo druk om, vraag ik mij de eerste werkdag af. Maar een klein stemmetje zegt me dat over 11 maanden, als de volgende zomervakantie weer voor de deur staat, het weer precies zo gaat. Het is blijkbaar menselijk.
De inspiratie die we hebben opgedaan nemen ze ons in ieder geval niet meer af, daar kunnen we weer een heel jaar op vooruit!

’Lift’ door Leah Giberson

Geïnspireerd door inspiratie

2010-06-28T11:47:00.000+02:00

Vorige week bezochten wij BNO Tallks 04 met als thema Eureka! Diverse ontwerpers spraken die avond over waar zij hun inspiratie vandaan halen, hoe zij omgaan met inspiratieblokkades en wat zij als het ultieme Eureka-moment hebben ervaren. Ook werd er een moment van rust ingebouwd door een korte yoga- cq mindfulness-sessie om al die krakende ontwerphersens weer een beetje in het gareel te krijgen na al die prikkels. En dat was wel even nodig...

Atelier NL vertelde over hun inspiratie op het gebied van klei. Zij reisden samen over de wereld om te zien hoe potten werden gebakken van zelf gewonnen klei. Vervolgens pasten zij dit toe in Nederland door in de Noordoostpolder klei van alle verschillende kavels te verzamelen, hier tegeltjes van te maken en tevens serviezen, waarin de meewerkende boeren hun eigen producten geserveerd kregen tijdens een gezamenlijk diner. De gedrevenheid en het geduld, het traject duurde nl 7 jaar, waren voor ons de inspirerende aspecten; na 2 maanden werken aan een jaarverslag zijn wij vaak al toe aan het volgende.

Erik Hoogendorp, voorheen vormgever bij 178 aardige ontwerpers, liet hun proces van ontwerp- en conceptvorming zien: vooral vertrouwen op je creativiteit en je kunnen bleek hier uit. Het verzamelen van beeld, het maken van moodboards: het zet je creatieve radartjes aan het werk en zorgt voor een verrassend eindproduct. Een eindproduct waar wij ons wel eens van aanvragen hoe het is ontstaan (TMF bijvoorbeeld). Zo dus.

Margot Rolf vertelde over het ontwerpen van textiel als beeldende kunst en, lost but not least, nog een inspiratieboost van Kossmann.De Jong, tentoonstellingsarchitecten. Zij zijn net als wij van mening dat het goed verzorgen van de inwendige mens (koffie en goede lunch in dit geval) creativiteit en inspiratie ten goede komt. En een simpel middel als een krijtbord waar iedereen zijn ei op kwijt kan leidt tot goeddoordachte ontwerpen.

En zo liepen wij borrelend en bruisend van nieuwe ideeën, inspiratie en energie het Willem de Zwijger Pakhuis uit, een prachtige buitenlucht tegemoet. We kunnen wel zeggen dat het een geslaagde avond was...

De ’stomme’ film prachtig geïllustreerd

2010-06-07T15:15:00.003+02:00

Illustratie: Corrado Frontoni

Voor het zinderende zomergevoel

2010-06-03T16:49:00.004+02:00

Het zinderende zomergevoel prachtig geïllustreerd door
Leah Giberson.

Inspiratie voor aan de muur

2010-05-27T10:12:00.007+02:00

De meest mooie posters vind je op Poster Cabaret!

Kunst met papier

2010-05-26T23:32:00.005+02:00

Michael Velliquette maakt indrukwekkende kunstwerken van papier. Daar kan je uren naar kijken!

Acquisitie, kijk eens wat ik kan...

2010-04-16T12:13:00.003+02:00

Uiteraard is acquisitie iets dat je onbewust dagelijks doet. Maar als een aantal opdrachten afgerond is, een lange looptijd heeft of niet doorgaat, de studio opgeruimd is en de administratie is up to date, dan word ik onrustig. Werken is namelijk druk telefoneren en vergaderen, op sommige punten achter de feiten aan lopen, niet toekomen aan het versturen van je facturen en 's avonds zenuwachtig je email checken.
Dan is het tijd om over te gaan van onbewuste naar bewuste acquisitie. We filosoferen, wat doen we al en wat kunnen we nog meer doen?

Geven
Trouw versturen we onze nieuwsbrieven. We geven advies, doen eens een keer iets voor niets. Niet alleen omdat je hoopt dat het dan een keer terugkomt, maar ook omdat geven leuk is. In het AD stond ongeveer 2 weken geleden een heel leuk artikel hierover. De schrijfster had zichzelf opgelegd in een week tijd dagelijks iets weg te geven, zomaar. Van complimentje tot geld aan een goed doel, van oude kleren tot nieuw gekochte cadeautjes. Een sixpack bier bijvoorbeeld voor de klusjesman van de buurt. Met de bedoeling uiteindelijk meer uit het leven te halen... na een week bleek dat in ieder geval een stukje zelfvoldoening te zijn. Een week is ook erg kort.

Je eigen unieke move
Naast al het werk dat al is uitgevoerd, uitgebreid op de site staat en waar je inmiddels zelf al 3x op uitgekeken bent, willen we iets nieuws, iets fris, iets anders. Uiteraard kunnen we bedrijven benaderen waarvan het ons leuk lijkt om voor te ontwerpen. De nieuwe mailing is al in de maak. Maar het kan ook anders. Onlangs hebben we een opdracht uitgevoerd waar we eigenlijk zelf de initiator van waren, uitgevoerd voor een bestaande opdrachtgever. En dat smaakt naar meer. Ons eigen unieke product, daar kunnen we meer mee... Onlangs zag ik een stukje van het programma Move like Michael, waarin alle kandidaten ook een eigen unieke move moesten laten zien. Zelf uitgevonden, hopelijk nog nooit door iemand uitgevoerd. En dan nog... zij laten het tenminste zien op televisie tegenover een sterrenjury.

Koekkoek
Precies, al is je kunstje nog zo goed, als je het alleen thuis in je woonkamer uitvoert, zal het je geen finale plaats in een goed bekeken show opleveren. We beginnen bij het aanzwengelen van de bestaande contacten. Spread the word! We zijn hier en we doen leuk werk.
En dan: hoe bereik je de leuke nieuwe opdrachtgevers: jezelf zeulen van lezingen naar borrels en weer terug naar het volgende seminar? Mmm, sporadisch leuk, maar als wekelijkse bezigheid niet onze stiel. Investeren in mailings, oppimpen van je site. Check, check, double check... Vindbaarheid via internet door optimalisatie via Google, deelnemen aan sociale netwerken (ja, er is een Nederlandse term voor), LinkedIn, Twitter, ja we doen ons best. Mmm, LinkedIn schijnt te gaan werken als je meer dan 500 contacten hebt, nog even doorgaan dus.
En zie hier... het bloggen. Een mening geven over alledaagse zaken, al dan niet vakgerelateerd en dan maar hopen dat het wordt opgemerkt. Ha dat ben jij, fijn dat je er bent.

Een filmpje kijken

2010-03-29T17:25:00.001+02:00

Afgelopen weekend heb ik met 2 kinderen in de leeftijd van 10 en 9 ’een bioscoopje gepakt’. "We kijken hem toch wel 3D hè", werd er gevraagd. De bestemming was Alice in Wonderland, een titel die heel anders doet vermoeden dan de zeer dynamische beelden die wij gezien hebben. Maar na de trailer te hebben aanschouwd, was ook ik overtuigd dat we Johny Depp in de rol van The Mad Hatter moesten gaan bekijken. Als vanzelfsprekend zetten we de 3D-brillen op en kon het feest beginnen. Al snel merk ik enige onrust: naast het volgen van de verhaallijn wil ik ook alles zien wat er op het doek te zien valt, want je valt van de ene verbazing in de andere. We bevinden ons bijna in Wonderland zelf! 102 Minuten later staan we weer in onze eigen 3D wereld en praten we wat na. Hij was leuk en mooi, was de conclusie. Na een stukje research blijkt de eerste 3D-film al in 1915(!) te zijn verschenen, weliswaar d.m.v. hele andere technieken, maar toch. Ik sta perplex, want voor mijn gevoel was mijn eerste 3D-filmervaring in de Efteling een coming-out. Ook in de jaren 50 werden er al diverse 3D-films vertoond. Pas eind 20e en begin 21e eeuw komt de 3D-film weer echt in opmars. Eerst in de IMAX-theaters, later ook in de ’gewone’ bioscopen. En op dit moment wordt er zelfs hard gewerkt aan de 3D-televisie. Moet je na het vinden van de afstandbediening ook nog eens op zoek naar ’het brilletje’!
Het brengt weer een hele nieuwe dimensie voor de visueel ingestelde mens. Ik ben dan ook benieuwd of het inspireert tot een andere manier van vormgeven. We zullen zien wat de volgende generatie ons gaat brengen! Ondertussen wacht ik alvast met smart op de eerste augmented reality film met Johny Depp; dichterbij dan dat zal ik waarschijnlijk niet komen!

HOT or NOT?

2010-01-29T13:33:00.002+01:00

Sorry, we moeten er ook nog iets over zeggen, want termen als 'digital natives' en RSS feeds (aahh! moeten we dat ook nog gaan doen?!) overspoelen ons. Maar het meest in het oog springend is toch wel Social Networking. Hot topic blijkt na een beetje getwitter deze paar weken. De een zegt dat de hype al is geweest - het bestaat alweer 3 jaar (!?) -, de ander zegt dat we aan de rand staan van een nieuw tijdperk. Mmm, lopen we dan hopeloos achter of zijn we HOT met onze deelname aan Twitter? Allerlei social network goeroe's staan op. De do's en don'ts zijn allang gepubliceerd.
Er is inderdaad iets veranderd. Wij persoonlijk gebruiken internet op een hele andere wijze dan bijvoorbeeld nog maar 1 jaar geleden. Het internet is overspoeld door blogs en sociale netwerken. Googlen doen we een stuk minder. Vul je hot topic in op Twitter en allerlei interessante links stromen je kant op. Interessanter, efficiënter en veel meer up-to-date dan de standaard zoekmachine. 'Hé, wist je dat...?'. Ja, natuurlijk, allang, ik twitter toch?
De foto's van m'n zusje in Mexico draag ik rond op m'n iPhone vanaf het moment dat ze ze op Facebook zet. 'Hier mam, kijk foto's.' Oja, dat heb ik gezien toen we aan het Skypen waren gisteren, zegt ze. Misschien niet direct een social network, maar moeders doet ook op haar manier mee.
En hoe zit het met sms-en? Heeft dat hierdoor z'n langste tijd gehad? Door alle social network apps op onze supersonische phones een overbodige luxe aan het worden? Wie zal het zeggen? In ieder geval wordt er al HEEL VEEL gezegd. Wat vind jij? Of denk je, waar hebben ze het over? Volg dan voor een korte introductie de links hieronder:

Do's en Dont's op Twitter
Het Splinternet
Social Media en Marketing
De kracht van Twitter
Digital Natives
RSS feed

QR Code

2010-01-05T14:46:00.003+01:00

Ons nieuwe logo?? Nee, dit is een QR code! Een streepjescode die gescand kan worden en direct doorverwijst naar de website. Het lijkt net een vernuftig grafisch ontwerp, of een heel oud computerspelletje... misschien kan je er ook een kermis in zien, met in de verte Zorro bij het ballengooien (?). Zo hoef je nooit meer een url te onthouden. Even scannen met de iPhone (download eerst Mobiletag met Applications) en hup, daar verschijnt de link al.

Ga naar QR-Code Generator en laat je eigen code maken.

Een geïnspireerde kerst

2009-12-15T15:35:00.000+01:00

In deze koude maanden raakt Plan2 altijd extra geobsedeerd door eten. En creatief als we zijn vonden wij de lezing van Marije Vogelzang van ProefAmsterdam tijdens GrafischPapierHier heel inspirerend! Niet dat we gelijk een muziekdoosje op onze pastamachine (rip) hebben aangesloten of dat we broodmannetjes kneden voor in de broodtrommel van onze kinders... maar het inspireert wel om eens af te stappen van het geijkte.

Dus... wordt het kalkoengebraad of doen we eens wat anders? Wat zal je schoonmoeder opkijken als ze een amuse-lepeltje van de muur moet happen.

Good-Cheap-Fast

2009-11-20T15:56:00.002+01:00

Op zoek naar leuke nieuwe foto's stuitte ik op de website http://www.cslacker.com/images/funny/signs. Heerlijk vermakelijk op een druilerige, donkere vrijdagmiddag.

:-) Kim@plan2

Regels zijn er om te breken....

2009-11-03T11:22:00.000+01:00

Dat is de boodschap van het boek ’Never Use White Type on a Black Background and 50 Other Ridiculous Design Rules’. Een prachtig geïllustreerd boek waarin 50 clichés uit de ontwerperswereld tegen het licht worden gehouden. Heerlijk herkenbaar!

Favoriete sites

2009-10-01T16:41:00.005+02:00

Het world wide web is een bron van inspiratie. We surfen heel wat af op een dag. Op zoek naar leuke websites, interessante blogs of een snel Twitterberichtje. Natuurlijk hebben we een aantal favoriete sites, die we zo af en toe bezoeken:

OurType maakt lettertypes. Een vak apart waar wij als grafisch ontwerpers veel gebruik van maken. We zijn dan ook dol op mooie letters, zoals de Arnhem of de Sansa. Niet alleen hun letters zijn mooi, de site is ook een plaatje om te zien. Op de achtergrond verschijnen hun lettertypes, en je kunt ze gelijk proberen op een stukje tekst. www.ourtype.be

Strange Fruits is een verzameling van de meest mooie, creatieve en innovatieve websites. Oké, er zijn genoeg verzamelingen te vinden op internet. Maar wij zijn visueel ingestelde mensen en willen dan ook beeld zien. Strange Fruits pakt het goed aan: plaatjes! Je kunt zoeken op kleur, stijl, categorie of per land. De verzameling laat echt fantastische sites zien: www.strangefruits.nl

Met het vertrek van de NorfolkLine uit Scheveningen, wordt het industriële gebied omgebouwd tot een creatief en cultureel evenemententerrein. Het stoere karakter van het terrein is een echte inspiratiebron. Dit hebben ze ook goed in hun logo vertaald. Het eerste feestje staat bij ons al in de agenda genoteerd! www.norfolkdenhaag.nl

Jaarlijkse papiermanifestatie Grafisch Papier

2009-09-24T15:39:00.010+02:00

Op zaterdag 21 november organiseert Grafisch Papier wederom de jaarlijkse GrafischPapierHier in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam.
Dit jaar met het thema 'Kookkunst; over eten en ontwerpen', waarbij voeding en vormgeving hand in hand gaan. Een thema wat ons van Plan2 erg aanspreekt en wij zullen dan ook zeker van de partij zijn.

Pete en Perquisite

2009-09-17T10:55:00.004+02:00

Creatief en muzikaal, muzikaal creatief zeg maar... dat zijn Perquisite en Pete Philly zeker. Klassiek meets hiphop, een fascinerende combinatie. Genoten hebben we op onze luie stoel (?!) in de Koninklijke Schouwburg van de vloeiende maar opzwepende noten van deze supermuzikanten. Beetje onwennig... moet ik rechtop zitten, actief zeg maar, of nonchalant achterover? Kan ik op de maat mee wiebelen of is dat irritant voor degene achter me? We werden gerustgesteld door Pete, hij voelde zich er lekker bij ('no competition...'). Nou, Pete, we zijn blij dat we jou een lekkere chill avond hebben kunnen bezorgen! Op het laatst ging iedereen toch staan, ja uuhh, moet je maar niet van die lekkere muziek maken. Helaas is het de afscheidstour van de combi Pete en Perq. Na de toegift maakte het gezelschap een diepe buiging en... hé, is dat niet Thom Hoffman?? Ja verrek zeg... het fotografeert tegenwoordig.

Even een drankje doen en daarna tevreden naar huis, een perfecte viering van het 4-jarig jubileum (!!) van Plan2. 'Damusss, waar gaan jullie naartoe?...' Hè, get, wat moet die nou weer van ons? Het was geen val, bovenin de schouwburg was nog een afterparty gaande! DJ PCM draaide heerlijke plaatjes... shit waarom draaien ze nou altijd Jamaica Funk zodra ik de dansvloer op kom? Voetjes van de vloer, een bitterbal en een Jupiler erbij, en... hé daar heb je Thom weer. Jongens hartelijk dank voor de invite! Next stop Kyteman: voorproefje gehad bij Anouk, dat smaakt naar meer...
lees de recensie van nu.nl

:-) Kim@plan2

Tijd voor verandering!

2009-09-15T14:59:00.002+02:00

Dol op eten!

2009-09-15T13:20:00.010+02:00

September is bij Plan2 de maand van de verjaardagen; maar liefst 3 van ons worden een jaar ouder. En omdat we altijd al graag over eten praten, is het ook fijn om er over te lezen. Kim kreeg van Manon en Karen een kookboek om te watertanden, zowel culinair als op het gebied van vormgeving. En nu maar wachten op de experimenten! (wordt vervolgd)